Zespół Szkół Publicznych w Milczy

Idź do spisu treści

Menu główne

Historia szkoły

 

Pierwsze wzmianki o działalności oświatowej na terenie wsi Milcza sięgają roku 1856. Prekursorem w tej dziedzinie był ogrodnik – Szymon Kijowski. Przebudował on budynek gospodarczy na salę lekcyjną i nauczał w niej czytania i pisania, ,,By ł to człowiek bardzo surowy katujący niemiłosiernie swych uczniów. Widać że w inny sposób nie mógł doprowadzić do celu nauczanie, miał bowiem do czynienia z uczniami 18 to, a nawet 20 letnimi, którzy z fajkami przychodzili na naukę…”  
W latach 1864-1869 powstał pierwszy budynek szkolny o wymiarach ,,… 15 łokci długi, a 14 łokci szeroki..”.
W szkole znajdowała się sala lekcyjna i pomieszczenia dla nauczyciela. Była to filia szkoły w Besku.Pierwszym nauczycielem w miejscowej szkole, który ukończył ,,seminarium nauczycielskie” był Józef Rzepka pracujący w latach 1882-1883. Decyzja o budowie kolejnego budynku szkolnego zapadła w 1885 roku. W tym też roku pracę w szkole rozpoczął Andrzej Adam Schmyd autor pierwszej kroniki szkoły, która jest źródłem wielu ciekawych informacji nie tylko o szkole i nauczycielach ale i o losach wsi i życiu mieszkańców.
Warto zacytować w tym miejscu pierwsze wrażenia nauczyciela po przybyciu do Milczy ,,..Po dwugodzinnym przeszło marszu znalazłem się w wiosce która na pierwszy rzut oka nie bardzo przyjemne na mnie wywarła wrażenie. Chaty niskie według zwyczaju olepione gliną, …Trudno mi było w początkach oswoić się z przeznaczeniem, ale pocieszałem się nadzieją, że nowy budynek szkolny jeszcze przed zimą ukończony zostani...
   W 1913 roku ukończono budowę kolejnego już trzeciego budynku szkolnego. Ciężkie czasy dla wsi a tym samym i dla szkoły rozpoczęły się jesienią 1914 roku, kiedy to Kozacy najechali wieś, zajęli budynek szkolny. Zniszczyli jego wyposażenie, w tym czasie nauka została przerwana. Po wycofaniu się Moskali w roku 1915 do szkoły powróciła nauczycielka Wilhelmina Jurowa. Miejscowa ludność powitała ją słowami ,, Chwała Bogu, że Pani już wróciła, bo już Se człowiek z dzieciakami rady dać nie może. Tak się to rozpuściło przez ten rok, w którym nie pobierali nauki”.
O tym jak ważną rolę w życiu społeczności wsi odgrywała prowadzona działalność oświatowa świadczą słowa nauczyciela z 1932 roku A. Sandeckiego ,,…Naprawdę dziś wierzę, że koniecznie trzeba wśród nich pracować, utrzymywać jak najlepsze stosunki szkoły
z domem, bo to jedyna droga do osiągnięcia celu. Dziś doprowadziłem do tego, że szkoła, a raczej sala szkolna to miejsce, gdzie wszyscy się schodzą i szkołę uważają za ,,najcieplejszy” przytułek” Przerwa w nauce nastąpiła w roku 1939.
1 IX młodzież nie powitała nowego roku szkolnego wybuchła druga wojna światowa. Naukę rozpoczęto dopiero w kwietniu 1940 roku i trwała ona do czerwca 1940. Kolejny rok szkolny zaczął się normalnie 1 IX , władze niemieckie objęły kierownictwo nad polskim szkolnictwem, z programu usunięto historię i geografię, wycofano też polskie podręczniki.
      W 1942 ponownie przerwana została nauka w szkole, w styczniu tego roku wybuchła
w Milczy epidemia tyfusu plamistego, zmarło 7 osób.
Budynek szkolny w czasie działań wojennych bardzo ucierpiał jednak nauka z niewielkimi przerwami była prowadzona.
      W roku szkolnym 1944/1945 nauka w szkole kontynuowana była normalnie ,,Dziatwa szkolna z ochotą zabrała się do pracy. Uczono historię, geografię. Frekwencja była dość dobra”
      W kolejnym roku ,,Na mocy rozporządzenia Władz szkolnych powstały w naszej szkole
7 klas powszechnych szkoły o 3 nauczycielach... . Zorganizowano w szkole spółdzielnię uczniowską. Założono sklepik uczniowski, a dochód przekazano na pomoce naukowe.”

      W 1956 roku rozpoczęto budowę nowego budynku szkolnego ,,Praca bowiem w takich warunkach, jakie obecnie mamy utrudnia i obniża poziom nauczania. Sale wynajęte nie odpowiadają wymogom higienicznym ani estetycznym…” Prace trwały do roku 1960. Rok szkolny 1960/61 powitano w nowym budynku szkolnym. Budynek wyglądał imponująco .
   Jak wspomina pani Cecylia Klekawka w kronice szkolnej „Nowy budynek szkolny góruje nad wsią swym okazałym wyglądem . Sale lekcyjne zwrócone do południa mają pod dostatkiem światła i powietrza . Dzieci są zadowolone i wesołe . Bowiem w klasach mają wiele miejsca , wygody i zieleni . Wszystko to jest silnym bodźcem w pracy i zabawie”.
   27 kwietnia 1966 roku, zakończono tynkowanie nowego budynku szkoły, zapoczątkowane jeszcze jesienią roku ubiegłego .




Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego